Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzeldi...İnsanız işte...
Ne güzel anlatmış şiir hallerimizi...Umarım okurken , her mısrada tartarız kendimizi.
Kaleminiz daim olsun, kutlarım içtenlikle. Emeğinize sağlık.
*yalın ayak yürü hep
incinmesin toprak
ezilmesin çimen.
ürkmesin yuvasında kuş.
sürüme ayaklarını öyle
yapışmasın bir tek kum tanesi.
ceplerini silk iyice
kalmasın küçücük bir 'hak '
giy giyebilirsen
'hiç'lik gömleğini.
yalın ayak yürü hep.
demesinler sen gittiğinde
bir 'insan ' geçmiş buradan! * ___Demek geçti içimden ,size katılmak adına. Saygı ve selam ile.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta