Öyle bir dünyada yaşıyoruz ki;
Sağlığında değeri bilinmeyen, itilen, kakılan, kıskanılan, horlanan, kale alınmayan insanlar; öldükten sonra sevgiyle, saygıyla anılıyor.
Yaşayanların çoğu birbirini “mış gibi” seviyor; rol yapıyor, maskeler takıyor. Çıkar üzerine kurulu ilişkiler revaçta. Birbiriyle her alanda rekabet eden, birbirine çelme takan, kıskanan; bencil, açgözlü, doyumsuz, nefsine ve hırsına yenik düşmüş insanlar, sevgisizlikten kahroluyor.
Bir nisan akşamı,serin bir günün,
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,
Devamını Oku
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta