İnsanım Ben Şiiri - Bedri Tahir Adaklı

Hem bazen; güneşe, menzil olurum,
Doğup da batışın, sinesiyim ben,
Zamanı gün yapan, takvim olurum,
Varlığın acaba, tam nesiyim ben?

Kehkeşan denilen, yeri sezerim,
Benzetmek isteyip, halka çizerim,
Düşlerin ufkunda, durmaz gezerim,
O halde dünyanın, tam sesiyim ben.

Hem nefis hem şeytan, benim içimde,
Niyeti olmaz ki, güzel geçimde,
Melekler çok ayrı, farklı biçimde,
Her iki varlığın, nefesiyim ben.

Bir öküz bir balık, burcuna girdim.
Hem öküz isimli, meleği gördüm,
Balıktan melek var, sırrına erdim,
Peki şu burçların, neresiyim ben.

Bir başka yıldıza, başımı vursam,
Kıyamet koparıp, ben ölüyorsam,
Muhabbet uğruna, dökülüyorsam,
O halde ukbanın deresiyim ben.

Eşref-i mahluktur demiş Yaratan
Bir âbit olmaya gelmiş fıtratan
Duygular yoluyla Hakk’ı aratan
Hasılı maksadın adresiyim ben.