İnsani ilişkiler
Bizim zamanımızda bire bir ilişkiler daha yakın ve samimi oluyordu. Belki insanlar bu kadar kurnaz değillerdi, bel ki de bu kadar fesatlık bilinmiyordu.
Delikanlılığımın ilk yılları, kızların ilgimi çektiği yıllar gayet rahat, dedikodudan uzak yakan top, kör ebe, kovalamaca gibi yakın teması olan oyunları oynayabiliyorduk. Ailelerimiz ayıplamazdı, toplum ayıplamazdı. Bizler de enerjimizi ve duygusal olarak stresimizi atardık. Daha medeniydik.
Şimdikiler bakın; gençlerin elinde cep telefonu başını kaldırmıyor mesaj yazmaktan, bilgisayarda saatlerce msn karşısında. Bacak kadar çocukların sevgilileri var. Neden? Çocuklar gençliğini yaşayamıyor. Erkeklerle kızlar delikanlılık çağlarını yaşamıyor, yaşayamıyor. Sonradan zaten kendisi mecburen açılıyor diğer cinse. Bizim eski halimiz kadar ilerde sayılmazlar.
Şimdi toplum din adına radikalleşti. Arap kültürü hakim oldu. Kendi öz kültürümüzü kaybediyoruz. Haremlik selamlık her yerde karşımıza çıkıyor. Bu çocuklar küçüklüklerinde, zamanında öğrenseler ya bazı duyguları, daha zararsız olur. Büyüdüklerinde sıkıntı yaşıyorlar. Bazı sapkın davranışların altında küçüklükte yaşanamayan, engellenen, bastırılan duyguların etkili olduğu olduğu kanaatindeyim.
Dindar geçinen koca adamlar televizyon proğramlarında “düm tek” peşinde, yarışmada temsil falan kılıflarıyla olayı meşrulaştırma gayretlerine düşüyorlar. Hanımını dokuz kat tesettüre bürümüş adam düğünde yabancı kadınla göbek atmayı kar sayıyor. Televizyonda dansöz çıksa garibim göz ucuyla ziyafet çekse... Ya da bazıları daha da ileri gidiyor küçük yaştaki zavallı kızlara sarkıyor. Bazıları da onları alkışlıyor,oraya girmeyim.
Sonuç:
İdrarını sıkan altına eder.
Toplumu dar alana sıkıştırmanın neticesidir yaşanan olumsuzluklar. Bırakın insanlar kişisel alanlarında özgürce yaşasın. Çocuklar çocukluğunu, gençler gençliğini yaşasın. Sonradan azıtmasınlar.
Eskiler deşince aklıma geliverdi işte; Ahh! Komşu kızı... :)))
Saygılar
Ahmet Bektaş
Kayıt Tarihi : 12.2.2009 11:56:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Eskiler deşince aklıma geliverdi işte; Ahh! Komşu kızı... :)))
üzücü oluyor- değilmi dost yürek.
neden değişti acaba bu millet.
ayni tarzda geçen çocukluk ve gençlik yıllarım.
birden canlanıverdi gözümde*
o zamanki duygularım.
yakan top. istop. ip atlamaca.köşe kapmaca
komşularımız- anne baba yarısı* teyze ve amca.
daha yaşlılarımıza babaanne ve büyükbaba.
nerde kaldı samimi yürekli dost -komşu ve akraba.
göç aldıkça değişen toplumsal kurallarla.
yabancı gibi duran, kiracı bacılarla.
gelen göçen göçmen kuşlar misali.
evler tepemizde dikildikçe dikildi.
sanki taştan kulelerle * taş yüreklilerce sahiplenildi
onlara kızamıyorum bile. yurtlarından kopup gelenlere.
örf adet haremlik selamlık bahane.
giyim kuşamla yargılanan insanlık - peşin hükümde.
orta halli olan ailemizde. her şey gayet normal di din denen adetlerimizde.
doğudan gelen göçmen ler - dini arap kisvesiyle birleştirmişler.
batıdan gelen muhaicirler. kendilerini kominizmin gölgesinde beslemişler.
biz se gayet rahat- hayat şeklimizle.
gönlümüz yüreğimiz açık insani ilişkilerimizde.
her iki grubada açtık kapılarımızı
sonsuz sevgimizle.
emirsultan- tezveren somuncubaba. yıldırım beyazıt.
osman gazinin bursayı fethi.
bursalilaı şey edebalinin öğütleriyle birleştirdi.
din iman * kardeşlik. tüm ruhları kardeş etti.
açılan kapılar gibi - tüm gönüllerde insanlık
aşk ile dirildi.
**********
zaman geçtikçe bu yüzyılda.
gelişen göçlerin türleri farkıyla.
bizleri eleştiren - yargı unsurları
dinde aşırı gidenlerce kafir diye kodlandık.
arap adetlerince etrafımız.
arapçaya hapsedilip nakil ile sıvandık.
batıya özenen baskı alan ruhlarda
aile geçimsizliği vbaşlattı
nerde o aynı mahallede akrabadan ileri olan dostlarım.
nerde bizi abi- abla olup koruyan yoldaşlarım.
nerde komşum aç ise- tok yatan bizden değil
diyen yurttaşlarım.
kendi içimizde bölünüp ayrı ayrı yaşam tarzları.
**************
din-adet töre diye kesilen başlar. asılan kardaşlar.
kapı kapı dolaşıp- sunduğum buharı çıkan aşlar.
beni de götrüdünüz geriye- çocukluğumdakibahçeye.
insanlık kişinin asli suretinde. ruhi cevherinde.
kınayanın kınamasından korkmadım.
hiç bir evrede.
******************
selam olsun bizleri gülümseten mutlu eden anlara
götürdüğünüz yüreğinize.
şu an göç almayan eski yerleşimlerde.
vardır böylesi umutlar. artar ümidüm devrede.
şimdi de daha da açıldık vatan olarak.
bizim yüreğimiz engin deryalar misali.
afganistan gazze. azerbaycan.
gelsin tüm dünya, hayat bahçemiz umman gibi.
RABBİM KENDİNİ BİLNLERİ GÖNDER.
SEN YİNEDE EMİ................
ışığımızda özden gelen esintilerinizde seyretti.
:? :))) : :))
:)))))))))) ciddi ciddi okurken son cümlede gülümsettiniz. Allah'da sizi güldürsün emi. Hadi bakalım yazın şimdi kimmiş şu komşu kızı? Bundan da güzel şiir olur hani :)
Şaka bir yana harika tespitlerle bezenmiş, değerli bir yazı Tebrikler.
TÜM YORUMLAR (2)