Pır ınsana zırne hey, pıf dıqınê bı reşi.
Xuda jurda pê ılame,gutınen va ne xuşi.
Neqamiya insanan dtıbê va da nexuşi,
Bê bextiyên pur mezın,veqi pelan dı veşi.
Dı bêjın bayê seher ahvala jyarê tine,
Lê amré mın nemaye jmıra bine sinê.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta