Ne boş dolanıyor bu, diye düşünüyorlar elbet...
Oysa bilmiyorlar, sandıklarından daha boş.
Ne bi Yunus olabilir, ne de devrin akıncısı,
Ne büsbütün kopabiliyor, ne de devrine çivisini çakıyor.
Kuyruğunu kovalayan kedi misali,
Ne yakalayabiliyor ,ne de bırakıp yoluna gidiyor.
Burnunun ucunda olanı, karınca yuvasında arıyor.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta