Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yaşamda çocuk doğunca;
Büyük sevinir doğasınca..
Yaşamda genç olmak olunca;
Dağları aşar sanır kendince...
Yaşamda yaş otuzbeş olunca;
Hayat kaçar sanır insanca..
Yaşamda yaş elli olunca;
İnsan bakar olur umuda...
Kısa ve öz... Yüreğinize sağlık... Kaleminiz daim olsun... Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta