Al güller çıkaran toprak
Toz ağları ören rüzgar
Ufkuma yer açan gökyüzü
İnsan geldim, insanca yaşamaya,
Neresinden tuttum yaşamın bilmem
Kaç yüz, kaç el ve kaç son bakış...
Eskittim kederlerini.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta