İnsan, acı ile yükümlüdür; canı acıdıkça yaşayacak, Döktüğü göz yaşı kadar yavan ömre bedel ömür.
Son nefesini içine çekebildiği kadar görebilecek,
Bilmez, bir başkasının son nefesine muhtaç ömür.
İnsan, günah ile yükümlüdür; yükü kadar yaşayacak,
Döktürdüğü bir göz yaşı kadar ömre bedel ömür.
Kat ettiği yol, işlenen bir dizi günah yaşlandıracak, Yürüdüğü patikada tutacağı bir ele muhtaç ömür.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta