İnsan yaşadıkça anlar,
Yandıkça yorulur, uslanır, akıllanır.
Dertler uzar gider, sonsuz bir yol çizer.
Sanma ki göğüs germekle biter,
Savaştıkça ömrün gider, dizlerinden derman gider.
Yol alırsın, aldıkça yaşayacağın zaman biter.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta