İnsan yalnızlaştıkça devlet kutsallaşıyor.
Dostluklar geçmiş zamanlarda kaldıkça insan sırtını, yüreğini, elini uzattığında karşılık bulamayınca sığınacak bir liman arıyor.
Devlet dolduruyor bu dostlukların yerini.
Sıcak bir el olamıyor, gülen bir yüz, borç istediğinde önemi yok ne zaman verirsen ver diyen erdemli bir el olmuyor omuza vuran, ama yinede soğukta olsa bu boşlukları dolduruyor.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim