İnsan var yaprak gibi,
İnsan var taş gibi...
Biz sevgiyle büyüdük,
Yüzümüz hep dönüktü güneşe...
Her sevdiğimize yeşerdik.
Düştük dalımızdan
Hazanda yaprak gibi...
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta