Allah’ım yardım et! Bizi bırakma nefsimize!
Hiç durmadan ağlamalı ya, yinede yetmez şu halimize!
Savaş koyduk adını ki yemeye az kaldı, insan eti
Yer yarılsa içine, girsek bile az kalır.
İnsan olan insanlığından utanır.
Bebekler kan revan içinde can! Çekişir
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta