Her akşam yanından ayrılırken
Gönlüm sende kalıyor anne
Adımlarım isteksiz uzaklaşıyor senden
Avuçlarımda saklıyorum
Arkamdan bakan gözlerini
Yanımda götürüyorum buğulu bakışlarını
Yüreğinin cızırtısı kulaklarımda patlıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Haydi...saçlarına ak düşmüş güzel insan
Kalk artık
Sabah ezanı okudu
Meçhullerde gizlenen beklentiler değil ama
Gerçeklerin seni bekliyor...
..........................................
Evet gerçekleşmeyince beş para etmiyor umutlar... Onca zaman bekledik... beklemek nafile....
Gerçekler bekliyor bizi... umutları beklemenin nedeni kalmıyor artık...
Güzeldi. Kutlarım
Saygımla
Evet çok doğru,
umut her zaman yeşermeli.
Tebrikliyor iyi seneler, iyi bayramlar diliyorum.
umutsuzda yaşanıyor aslında kabul edebilirse insan gerçekleri tabiki...
saygılar...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta