insan siir yazdiginda
ilkin kendi begenmeli
ilham dusman olsa bile
galip gelerek yenmeli
al eline kagit kalem
ici sarar huzun elem
aksam mutlak yenmelidir
az lahana azda kelem
tok karina cikan eser
guzel olup nefes keser
ac isen savrulur kagit
ruzgar cikar yel eser
hasar birakma okurda
az makul kayna fokurda
yoksa ansizin giydirir
gorumcene cul dokurda
birde kafiye bulundur
sanma halk kole kulundur
yuzde altmis okur hakki
yuzde kirk yetim dulundur
en derin duygu hislerin
eksiltme gozde sislerin
hatta mendil verse alalma
kadrini bilmez pislerinh
aspirine acsa bagri
bilmez sanci ile agri
silinmeyi bekler cepte
gun boyunca gelen cagri
mustehaksa kotu yazda
daima dua niyazda
olsun iyi siir icin
hergun yenilmez piyazda
madem siir ariyorsun
niye saci tariyorsun
bir kagida dok duyguyu
baska neye yariyorsun
sen onlari okumada
sok bacagi ko kumada
sicak sicak iyi gelir
bele kuyruk sokumada
Kayıt Tarihi : 10.8.2012 23:56:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!