(Üstad Necip Fazıl’ın anısına)
Kırpıştırıp dururken gözlerini daha dün
Bir yıldız akıp gitti sonsuzluğunda göğün
Tekbirlerle çağlayıp Fatiha’yla durulan
SAKARYA,görmemişti ömründe böyle düğün...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




güzeldi doğrusu. kaleminize sağlık. rahmetle anıyoruz üstadı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta