1950 Dünya/Öğrenci Hayat Mektebi Sınıf:1.H
Çocukken Her Şey, Benim Diye Sevinir,
Gençken, Hiç Bir Şeyim Yok, Diye Üzülür.
Orta Yaşta, Ben Zenginim, Diye Övünür,
Yaşlanınca, Mülk ALLAH;ın Diye Avunur.
Sonun,da, Gözünü Bir Avuç Topak Doyurur,
Uğurlar ola, İnsan Oğlu, Uğurlar Ola.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta