İnsan oğludur bir gün şaşar
Düşünmeden yaptığı iş boyunu aşar
Gün gelir söz bittiği zaman
Yalnış yaptığının peşinden koşar.
Koşar koşar tutunacağım sanma
Başkasının ateşi acıdır yanma
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta