Hep acelemiz vardır bizim
Kaldırımlar şikayet eder
Hırsla ezer geçeriz diye
Kulakları zehirlidir çocuklarımızın
Yalanı, küfrü esirgemeyiz
Kavga gürültü eksik olmaz sıcak yuvamızdan
Ne kendi sesimizi kısmak biliriz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta