İnsan ki.. Uzaktır kibir kirinden;
Ölüm gerçeğini gördüğü kadar.
Korunur mezarda, kış zemherinden;
İhlâs hırkasını, ördüğü kadar..
İnsan ki.. Yükselir, şanı göklere;
Nefsini, yerlere serdiği kadar.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta