insan ki...
doğar,büyür,sever
anne-baba sevgisi ayrı,
çocuk eş sevgisi ayrı,
ama birde......
kendini sevmesi var,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




çok sevdim sicacık gülümseten bir şiirdi. tebrikler:)) +10
''insan ki...
her şeye kendini sevmekle başlar,
o insan;
aynayla barışık olursa ki;
hayata bağlanır.
onun için insanlar,
mutluluğu önce kendinde aramalı
hiç bir şeyi ertelememe li
ancak.... o zaman
bütün aile,eş
dost mutlu olur. ''
okudukça beğeniyorum sizi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta