İnsan işte...
Bazen yükseldiğini zanneder bir yerlerde...
Kendini zirvelerde addeder...
Bir çift güzel söze, bir tutam tebessüme tutulur
Ay gibi parlar sular kadardır yüzü
Durulur...
Gün Gelir...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta