Bir bakış var, düştüğü yerden alır ruhunu;
Bir söz öldürür her an içinde umudunu.
Kimi bir fener olur, ışık tutar gecene;
Kimi kul eyleyerek mahkûm eyler kendine.
Bir yanda karanlığı delen o kutsal fener,
Bir yanda zincirini kıramayan köleler.
İnsan kula sığınak, insan insana bir yurt;
Bazen de sırtımızda taşınan en ağır yük.
Yoluna yoldaş olan, alır gider yükünü;
Gönlüne hançer vuran, talan eder ömrünü.
Biri sarar yaranı, ilaç olur derdine;
Biri zehir akıtır, ömrü eyler virane.
Bir yüzün aydınlıktır, karanlığa bir fener;
Bir yüzün can yakıyor, günü eyler hep keder.
Kimi tutar elinden, göğe yükseltir seni;
Kimi nefes alsa da her an soldurur seni.
Yürüdüğün yollarda gizlenir binbir hile,
Ömür boyu çekersin bitmez tükenmez çile.
Gönül bir saray iken döner virane yere;
Kimi bir ömür ağlar, kimi güler bir kere.
Zaman akıp gidiyor, dur demez hiç kimseye, Aldanma sakın dostum bu sahte felsefeye.
Bırak yalan dünyayı, dön kendi öz bağrına;
Değer mi bunca feryat bir hiçin uğruna?
Gözünü aç, iyi seç: Hangi yol yürüdüğün?
Kendi öz ömrüne mi, ele mi bu kör düğüm?
Kölelik bendeyse bak, ışık sönmüş demektir;
İnsan olmak kavramı, özgür sevebilmektir.
ENGİN TOPKAN (27.06.2026).
Engin TopkanKayıt Tarihi : 27.06.2026 23:31:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
