Hiç durmadan yağan yağmur, elbisemi iyice ıslatmıştı.
- Abla, azacık acele et, diye ekmek satıcısına seslendim.
Yaz serininin de kendine has üşütmesi varmış!
Az sonra balkona çıkıp yağmuru izlemeye koyuldum. Onun böyle art arda yağmasında yere ğöğe sığmayan inatçılık ve aydınlık birleşmişti.
İnsan iradesiyle üst üste düşer!
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta