On yaşında, yeni açan bir güle benzer.
Yirmi yaşında, kokular saçar artık çevresine.
Otuz yaşında, yapraklarından bazıları dökülür.
Kırk yaşında, bazı yıllar açmaz yaprakları.
Elli yaşında, yapraklarını böcekler yer.
Atmış yaşında, suları kuruyan bir göle benzer.
Yetmiş yaşında,sökülüp bir kenara atılsa da
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




tebrikler
Güzel bir tahlil yapmissiniz. Eve t gül her zaman güldür. Ama insan her zaman insan degildir. Benim sayfami ziyaret ederseniz ne demek istedigimi anlarsiniz.
Hazreti Allah melekleri yaratmis hayir icin, saytani ve nefsi yaratmis ser icin. Ve insani yaratmis hayir ve ser icin. Ama nice insanlar var ki sadece serre nefes tüketiyorlar.
Sevgi ve muhabbetlerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta