İnsan Ezmesi Şiiri - Önder Karaçay

Tadı bir başka sermayedir 'insan ezmesi' asırlardır lezzetle yeniyor
Köleliğin ileri aşaması işçilik başlayalı beri zulüm adaletsizlik ile tadlandırıldı
Kılıktan kılığa sokularak hazırlandı insan ezmesi
Kan sosu mezesi olunca insanlık bu bataklıkta soldu

Barut ateşinde piştiğinde yemeğin buharıyla göbeğini kaşıyanlar doydu sanıldı
Yeniden acıkacaklar hazırlığında
Başka bir tencere önce Orta Doğu’da sonra doğal kaynak talanı yapılması gereken her yerde insanlık ateşe konuldu

Ateş pişirmek için değildi. Pişse idi insanlığın insanı olmazdı yeryüzünün hiçbir yerinde bu sömürünün ezmesi ve sosu

Gözü doymayan mikropların mikrop kapmış gözlerine petro kimya sanayinin petrol damlaları iyi geliyordu
Niyetleri ağızları gibi sulanır dururdu
Engel olanlar çokmuş yaygarasına rağmen
Kardeş kardeşi elin silahıyla dolduruşa gelip vuruyordu
Kan cehaletine bir türlü doymuyordu
Bu doymaz zihniyetin mezesi her zaman insan oluyordu

Alın teri sildirmeyen, masum yüzü güldürmeyenler bu kanlı çıkarlar benim diye sürekli kirli para sayıyordu
İnsana kurşun saydırıyordu sömürüye ihtiyaç duyanlar

Biri muhtaçlık üretiyor değeri o muhtaçlığı sömürerek alın teri yiyordu

İthal zehirli gazlı suyu sinek gibi hakkını koruyan insanların üzerine sıkıyordu
Emperyalizm çıkarına sosu çok acı olmalı ki can acıtmalı, teslimiyeti kolaylaştırmalı, itirazı, direnişi yok etmeliydi

Bu topraklarda acı çok sevilir oldu
Baksana iliği kana doymadı toprağın
Biraz daha kan akarsa barış gelecek
İnsan ezmesi tadından anlaşılmıyor
Birileri bekleyin gelecek diyordu

İçim yanıyor içi yanıyor insanların hem içi hem de dışı yanıyor dünyanın
Yangına körükle gidenlere kızmayın ateşi sözde söndürüyorlar
Bırakın hata yapmasınlar sonra ihmal öldürüyor diyorlar
Bunca yıl çalıştı karın tokluğuna yine de pişmek nedir bilmiyor
Darbelere, hileye, talana dayandı kale yine düşmedi iyi pişmez ise sevilmiyor insan ezmesi diye yemiyorlar.

▪️ Önder Karaçay ▪️