Bir sabahın ucunda ezan gibiyim
Herkes uyur habersiz ben çığlıklarla
Trenin ucu ölüm ben güçsüz biriyim
Kulaklara sağır sesim güç duvarlarla
Ey uyuyan ölüler uyku bir hiçlik
Uyandıkça var olur doğar kişilik
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta