Büyüdükçe alır insan çamın kokusunu
Daha çok bakar mehtapta ormanlara
Sanki ormana karışacak yakında
Kendi çiçeğinin kokusunu alır
Büyüdükçe sever insan toprağın tadını
Korkmaz artık karanlıktan , mezarlıktan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta