İnsan bu Dünya'da en çok kime kırılır..
Önemsiyorum dediğinde önemsemez tavırlar takınan,iyi ki varsın dediğini hiçe sayan, "yokmuş" gibi davranan,bir teşekkürü iki satırda-bir sözde esirgeyen, Bir konuşmayı çok gören vaktim yoktu diyen, ufacık bir sözle dünyaları bağışlayabilecekken o sözü esirgeyip günlerce sorgulatan,ama ona rağmen seviyorum işte ben böyleyim dediğine kırılır
İnsan en çok sevdiğine kırılır..
Geç kalmayın söylemeye..
Vakit geç olmadan,
Sevmek gibi geliyordu her şey,
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...
Devamını Oku
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta