İnsan biriktiriyorum her çeşitten,
Uzun, yaşlı, bunalmış her hevesten,
Kat be kat çoğalıp taşıyor da kafesten,
Çöpe atılmaz, Halkı, Yaradanın nefesten.
Çekiyoruz sine sıkışıyor kelimelerden,
Yüze, yüz takıyoruz sevimli maskelerden,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta