Gün gelir bulutlar, gece gibi kararır,
Gök üstü simsiyah kara delik açılır.
Yayılır etrafa herkesi korku sarar,
İnsan bir kurtuluş arar, görmez önünü.
Bir çığlık duyulur, kulağı sağır eder,
Kafir yüreğini, yırtıp geçer karanlık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta