1998,İstanbul Bahçelievler
Bir kez sevdim
Bin kez öldüm ve öldürdüm
Açamadığın rıhtımlarına;
En ağır yüklerimi bıraktım
İnsan iki kez ölür;
Bir toprağın altına girdiği zaman
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta