İnsan Bedeni Şiiri - Yorumlar

İnsan bedeni, içinde iki kişiliği birden barındırır... Biri nefstir..diğeri ruhtur..Nefs, insanı dünyaya ve dünyalığa davet ederken...Ruh, insanı kendi içinde yolculuğa ve Allaha davet eder...öteki alemlere açılan kapıları göstermeye çalışır... Şimdi aklınıza şöyle bir soru gelebilir...eğer ki nefs, insanları kötülüğe ve dünyalıklara karşı şehvete davet ediyorsa, Allah nefsi niçin yarattı..onu yaratmasaydı..ve insanlar direk olarak cennete gitseydi olmazmıydı...?
-OLMAZDI...
-İnsanın dünyada yaşam sürdürebilmesi için nefs, ahirete hazırlanması içinde ruh gereklidir...Nefs, insanın dünyalık işlerini düzene sokabilmesi için gereklidir...Çünkü İnsan, belli bir süre dünyada yaşamaktadır... Dolayısıyla burada yaşamak için belli ihtiyaçları olacaktır..işte nefs, bunun için vardır.....Ruhta, insana asıl memleketi olan ahreti unutturmamak ve onu tekrardan oraya hazırlamak için gereklidir...Nefsin ana vatanı dünya'dır.. Dolayısıyla nefs, dünyanın şımarık çocuğudur... Nefs, bu yüzden dünyadayken çok güçlüdür...Ruh, kişi yaşamını sürdürdüğü müddetçe, nefsi ana vatanında mağlup edip, bedenin hakimiyetini ele geçirmek için büyük çaba harcar...Çünkü dünya nefsin ana vatanıdır...Ve dolayısıyla, ruh nefsi ana vatanında mağlup etmeye çalışan bir cengaverdir....Kişinin nefsi ölmez..Sadece terbiye edilir...
İnsanlar sırat köprüsünü sadece ahiret için tasavvur ederler..Oysaki, henüz dünyadayken sırat köprüsünü geçemeyen..Yani ruhi ve nefsi gereksinimleri dengeye sokamayan, kıyamet günü sırat köprüsünü geçemez...Çünkü sırat köprüsü dengedir..Kıldan ince kılıçtan keskindir.. Çünkü, dünya ve dünyalıktan törpülenip, incelmeyen...dünya ile ahret arasındaki dengeyi kurmayı beceremeyen bu köprüyü geçemez...Denge şart...Her iki taraf içinde yeteri kadar çabalamak gerek..Bedende nefsin ve ruhun ayrı ayrı at koşturma haline biz şirk diyoruz..Çünkü, bu halde ikileme vardır...beden bu haldeyken, hem Allaha hemde nefsin aşırı derecede şehvet duyduklarına tapar... nefsi törpüleyip, onu anlaşma masasına oturttuğumuz halimiz ise Tevhid (birleme) halimizdir..Nefsini ve ruhunu birlemeyen, şirktedir..Ve ne dünyada ne de ahirette sırat köprüsünü geçip rahmete eremez..