Bir insanlık serüveni ki,
Âdem’le Havva’dan başlamış
Ve kan sıçramış yuvalarına
Kâbil’in hasedinden.
İlk çığlık o gün atılmış
Ve ilk ağıt o gün yakılmış
Melek yüzlü Habil için.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta