İnsan Ala-i illiye de nur, esvel-i safilin de kir
Maneviyatta bir nurdur, öz mayası necisdir.
Aynı ruh, aynı beden, beşeriyet hak katında,
Ya melekten üstündür, ya şeytanın alt katında.
Uzağa değil, burnunun ucuna baksa aklı
Allah’a taşır, ölümü fısıldar ona saçında ak kılı
Düşünse ki, hayat maratonunda geçen ömrün
Seni düşünürüm
Anamın kokusu gelir burnuma
Dünya güzeli anamın
Binmişsin atlıkarıncasına içimdeki bayramın
Fırdönersin eteklerinle saçların uçuşur
Devamını Oku
Anamın kokusu gelir burnuma
Dünya güzeli anamın
Binmişsin atlıkarıncasına içimdeki bayramın
Fırdönersin eteklerinle saçların uçuşur




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta