İnsan vardır maşa ile tutulmaz.
Gübre olsa bahçeye serpilmez.
İnsan vardır yüreğe dokunan,
Çıplak elle.
Kuru dalda çiçek açtırır insan vardır.
İnsan vardır; hiç olmamış.
İnsan vardır; keşke olmasaydı.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta