Gözleri ıslandıkça iyi görüyor insan,
Bıçak kemiğe dayanınca.
Gözleri karardıkça iyi görüyor insan,
Karanlıklar arasına yuvarlandıkça.
Dar, uzun bir yolda yürüyor insan,
Yanında bir uçurumla.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta