İnsan geceleri her şeyin farkına varır.
Yaptığı yanlışların, doğruların, pişmanlıkların, yalnızlıkların, ağlamaların, gülmelerin, ölümlerin...
Ama ne olursa olsun,
İnsan her şeyin geç olduğunda farkına varır.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta