Geceler mi yorgun benmi durgun
Bu sessizlik kulaklarımı deliyor
Kuytularda kaybettiğim deli doluluğum
Sanki yalnızlığım kalabalıklara savaş açıyor.
İçime çekilmişim,içimde ,için için bir çocuk ağlıyor..
Gözlerim buğulu buğulu sanki buhran günleri gözlüyor
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta