Ve büyüdükçe kirleniyordu insan,
Kirlendikçe de büyükleniyordu her an
Onca büyüklenenlerin sonu iken hüsran.
Değişmek için neyi bekliyordu o zaman...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta