İnsan yalnız doğar, toplu yaşar amma!
Hep böyle, toplu yaşayacağını sanma!
Aile on sekizinde, yalnız bırakır evladını
Evlat döner aramaz, Anne, Baba efradını
Ayrılığa hiç gerek yok, evdeki insanların
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta