İnsan yalnız doğar, toplu yaşar amma!
Hep böyle, toplu yaşayacağını sanma!
Aile on sekizinde, yalnız bırakır evladını
Evlat döner aramaz, Anne, Baba efradını
Ayrılığa hiç gerek yok, evdeki insanların
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta