Ne ümidi keser insan, ne de gülümsemesini,
Hep yeni bir dünya vardır gözlerinde.
Ne nefes almayı bırakır insan, ne de sıcak bir eli,
Hep yeniden doğmuş gibi sarılır yaşama…
Ne sefayı bırakır insan, ne de cefayı,
Hep bulur doldurur yüreğini.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta