Yoktum, bir kan pıhtısında can buldum yavaş yavaş,
Sonra insan oldum,veli oldum,bezen bir ayyaş.
Yok saydım bazen,tesadüflere kandım bilerek
Yalanlar söyledim,kendime ben yeterim diyerek
İnkar ettikçe hakkı,haram tatlı geldi dünyada,
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Parçalar oturdukça yerine sorgusuzca inandım
Ben ki Kuranda ayet ayet öğütlenen insandım.
Tebrik ederim...Teşkilatta alt devremsin ama şiirde üst devremsin...
İnsan-ı kamil olmak isteyen bir ademin, İslamı kamil manada öğrenip yaşaması iktiza eder. Yoksa önünde onu vartadan vartaya atacak ve derkeden derekeye düşürecek öyle imtihan vesileleri vardır ki; en sonunda onu esfel-i safilin denen dekeye sükut ettirip ebedi helakete duçar eder (Mahfazanalah).
'İMAN İNSANI İNSAN EDER BEL Kİ İNSANI SULTAN EDER. İMANSIZLIK İSE İNSANI ADİ, ACİZ BİR CANAVAR HAYVAN EDER!'
'İMAN TEVHİDİ, TEVHİD TESLİMİ, TESLİM TEVEKKÜLÜ, TEVEKKÜL DE SAADET-İ DAREYNİ İKTİZA EDER.'
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta