Bir insanı tanımak için;
Bazen bir kelime,
Bazen bir duruş,
Bazen bir mimik... yeter.
Bazen de binlerce kelime dökse anlaşılamaz insan.
Sorun anlatanda mı, anlayamayanda mı?
Bilinmez ki suçlu kelimeler mi, insanın ta kendisi mi?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




İnsan oğlu çok karmaşık bir yapıda..Onu tam anlamıyla tanımak bir ömür gerektirir,belkide tam anlamıyla yine de tanıyamazsınız..İnsanoğlu gelişen her olay karşısında farklı farklı görünümlere bürünür,tutarlı dediğiniz anda bir bakmışsınız ki hiç beklemediğiniz,o güne kadar hiç tanımadığınız bir yönü ortaya çıkmış oluyor..Hani derler ya:İnsanoğlu bu çiğ süt emmiş...
Şiirinizi beğeniyle okudum,emeğinizi kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta