İnsan… insan öğle bir varlık ki ifadesi zor
Duygularıyla yaşar… her zaman gönlünce
Bazı günler mutlu, neşeli, huzurlu, bahtiyar
Bazen de kimsesiz, hüzünlü, çaresiz ihtiyar
Elbet her halin kendince bir nedeni var
Ama ölçü… hep kendi düşüncesinde
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta