Însan 2 Şiiri - Ozan Ahmet Zile

Hayat o kadar zor iken ,
kimine gül kimine diken .
gazel gibi sonbaharda savruluken
yinede umudu yitirmez insan .

Geceler sabaha kadar.
hastalar şifâ arar ,
yalnızlar dost beklerken ,
onada çare insan.

Gönül bağımı ? kan bağımı ?
Ağrı dağımı kaf dağımı. ?
yükümüz ağır değil mi ?
Dünyayı taşır insan .

Tek canı hakir hor görme,
hak yoldan ölsende geri dönme.
Zalim nâmerde boyun eğme .
secdeyi rahmana eğilir insan.

Zerreden kürreye hesaplar var.
bu harman sonu hasadlar var.
kendini âlim sanan vasatlar var.
sıratta sır olur da geçer insan .

Ozanım sözümü kaptırma yele.
geç bunlar hikaye deseniz bile ,
yalanlar kolay gelsede riyakar dile
gerceğin peşinde hep koşar insan.
[Ozanahmet]