İNSAN
İnsan, üç beş damla su,
Ve bir avuç toprak.
Güldü, ağladı; hiç durmadı insan.
Tek derdi Hakk’ıyla yaşamaktı; yaşadı insan.
Düşlere sığındı kimi zaman,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta