alaca karanlıgı delerke dogdu gunes.
sarkı garpı aydınlatarak.
ınsanlar uyanıyor uykusundan.
ellerınde karanfıller.
gözlerinde bir umut.
yürüyorlar aydınlıgın tam ortasına.
zaffer sarkıları mırıldanıyor ınsanlar.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Yüreğinize sağlık ne mutlu insan olana ve insan olmanın bilincini taşıyana- bilinç insanı mutlu yarına tşıyacaktır mutlaka selamlar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta