Însan Şiiri - Ozan Ahmet Zile

Deryada ne varsa kıyıya O vurur
.Kelimeler mühür olur damgayı vurur
.Güzel söz güzel insanın şavkına vurur .
Iyilerden bir demettir güzel insan .!

Acıdan tat alırken, sevincden gòzyaşı
karmaşık duygularda bir garib insan .
Bazen gercek bazen yalancı
Nefsine uyarsa günahkar,ı nsan.:

isteyene can ,isteyene nimet
isteyene yar ,bazende zahmet
Kiminin günahına kefaret
Kiminin hayatına rezalettir insan

melekleri geçerken ,insanları seçerken ,
Gönüllerde gezerken düşmesi sert
Mert olan insan, .manası unutkan
bazen gercek bazen yalancıdır insan
.
Belaya müsaiit, rahata düşkün,
Biraz ham,biraz olgun biraz pişkin.
Hasmını görünce hafiften şişkin
Serçeyse kartal olur bazen insan.

​Kimseye boyun eğmez yiğidin hası,
Tek belini büken sevgisi zaafı.
Kralı gelse kesemez bu sesi,
yarin önünde lâl olur insan.
​
Arı nerden bilsin çiceği balı,
Ozanların zordur ahvali hali
Bilir ki balı veren ya ilahî
Aynı canda zehir, hem de baldır insan.
[Ozanahmet]